Llama AI dla pisarzy

Pisarze, którzy wyciągają najwięcej z modeli AI, rzadko proszą je o pisanie za nich. Korzystają z nich raczej jak z błyskotliwego znajomego z biurka obok: kogoś, kto rzuca pomysłami, zadaje niewygodne pytania o fabułę i wskazuje zdanie, w którym czytelnik straci zainteresowanie. Tutejszy czat Llama AI jest bezpłatny, działa w przeglądarce i zachowuje rozmowy na Twoim urządzeniu. Oto siedem sposobów na współpracę z modelem, dzięki którym zachowasz swój własny styl — każdy z gotowym promptem do otwarcia i dostosowania.

Zanim zaczniesz i w trakcie pisania

Na wczesnym etapie model przydaje się najbardziej do generowania opcji i zadawania pytań, a nie do tworzenia gotowego tekstu.

Znajdź różne ujęcia tematu

Pierwszy pomysł to zwykle ten sam, na który wpadliby wszyscy inni. Poproś o kilka skrajnie różnych ujęć, wybierz to najbardziej zaskakujące i rozwijaj je w tej samej rozmowie.

Chcę napisać [rodzaj tekstu, np. esej lub opowiadanie] o [temat] dla [odbiorcy]. Zaproponuj osiem różnych ujęć tematu, każde w jednym zdaniu — od oczywistych po nietypowe. Do trzech najbardziej zaskakujących dopisz propozycję pierwszego zdania.

Zrób burzę mózgów na czacie albo przełącz się na asystenta burzy mózgów.

Przeprowadź wywiad z bohaterem

Postacie ożywają, gdy wiesz, czego pragną i co ukrywają. Pozwól modelowi zadawać pytania i odpowiadaj na nie samodzielnie — w ten sposób bohater pozostanie naprawdę Twój.

Tworzę postać do mojej historii w gatunku [gatunek]: [krótki opis]. Zadaj mi dziesięć pytań, jedno po drugim, które pomogą odkryć, czego ta postać pragnie, czego się boi i o czym kłamie. Po mojej ostatniej odpowiedzi podsumuj zauważone sprzeczności.

Zacznij wywiad.

Zbierz detale sensoryczne ze zdjęcia

Jeśli scena rozgrywa się w miejscu, które znasz, dołącz zrobione tam zdjęcie i poproś o konkretne szczegóły do wykorzystania w tekście. Llama 4 Maverick potrafi analizować obrazy: opisuje to, co widzi, ale nie dopowie niczego, czego na zdjęciu nie ma.

Załączam zdjęcie miejsca, w którym rozgrywa się scena z mojego opowiadania. Wypisz konkretne detale, które mogę wykorzystać: dźwięki, zapachy i faktury pasujące do tego, co widzisz, małe przedmioty, światło i pogodę. Nie pisz sceny — daj mi tylko surowy materiał w punktach.

Otwórz ten prompt i załącz zdjęcie.

Sprawdź dziury w fabule

Wystarczy streszczenie fabuły, by model wyłapał nielogiczne motywacje bohaterów lub wydarzenia, które układają się zbyt wygodnie.

Oto streszczenie mojej fabuły w gatunku [gatunek]: [wklej streszczenie]. Wskaż dziury fabularne, niejasne motywacje i zbiegi okoliczności, które dla czytelnika mogą wydawać się naciągane. Przy każdym punkcie zadaj mi pytanie, które pomoże mi to naprawić, zamiast wymyślać rozwiązanie za mnie.

Przetestuj fabułę na czacie. Szukasz raczej szybkiego pomysłu na start? Wypróbuj nasz generator opowiadań.

Poprawki i szlifowanie tekstu

Gdy wersja robocza jest gotowa, poproś o diagnozę, zanim zaczniesz cokolwiek przepisywać.

Zdobądź uwagi redaktorskie do sceny

Poproś o uszeregowanie problemów od najważniejszych, a ewentualne poprawki ogranicz do sugestii, by zachować własny styl wypowiedzi.

Wciel się w rolę wymagającego redaktora literatury pięknej. Przeczytaj poniższą scenę i powiedz mi, gdzie tempo siada, w których miejscach dialogi brzmią sztucznie i które zdanie czytelnik najpewniej przekartkuje. Zacytuj konkretne fragmenty i wyjaśnij dlaczego, ale nie przepisuj tekstu za mnie: [wklej scenę]

Odbierz uwagi redakcyjne albo otwórz asystenta redaktora.

Zagęść akapit

Porównanie skróconej wersji z oryginałem od razu pokazuje, które słowa były zbędne. Zestaw oba teksty i zostaw tylko te cięcia, z którymi się zgadzasz.

Skróć ten akapit o około jedną czwartą, nie zmieniając jego sensu ani tonu. Przedstaw krótszą wersję, a pod nią wypisz każde usunięcie wraz z uzasadnieniem, żebym mógł zdecydować, co zachować: [wklej akapit]

Wypróbuj ten prompt lub skorzystaj z narzędzia do parafrazowania.

Przygotuj opis na okładkę lub konspekt

Streszczenie własnej książki to droga przez mękę. Wersja robocza od modelu daje punkt wyjścia, z którym możesz polemizować.

Napisz trzy wersje blurbu na tylną okładkę mojej powieści w gatunku [gatunek], każda do 120 słów: jedną skupioną na głównym bohaterze, drugą na centralnym konflikcie lub tajemnicy, a trzecią na świecie przedstawionym. Oto konspekt: [wklej konspekt]

Stwórz blurb.

Czego unikać

• Oddawania własnego głosu. Tekst pisany w całości przez model bywa zachowawczy i pełen klisz. Używaj go do pytań i propozycji, ale same zdania twórz samodzielnie.
• Bezkrytycznego ufania faktom. Detale historyczne, cytaty czy statystyki podawane przez model mogą być zmyślone. Sprawdzaj je w rzetelnych źródłach — ten czat nie przeszukuje internetu.
• Ignorowania regulaminów wydawców i konkursów. Wielu z nich ma określone zasady dotyczące korzystania z AI. Zapoznaj się z nimi przed wysłaniem tekstu.
• Wklejania całego manuskryptu. Bardzo długie wiadomości są ucinane. Pracuj scena po scenie i zastanów się, czy na pewno chcesz, by nieopublikowany tekst opuszczał Twój komputer.

Zobacz również

• Kolekcje promptów: pisanie i kreatywność.
• Praktyczne wskazówki w naszym poradniku: jak pisać z pomocą AI.
• Narzędzia: asystent pisania AI oraz korektor gramatyczny.